Prywatne przedszkole czy przedszkole publiczne

Wielu rodziców staje przed prawdziwym dylematem: czy wybrać dla swojego dziecka przedszkole publiczne, czy lepsze będzie prywatne przedszkole. Wybór ten, zwłaszcza w dużych miastach, jest uzależniony jednak nie tylko od wysokości miesięcznych opłat, jakie rodzice muszą ponosić w związku z oddaniem dziecka pod opiekę profesjonalistów, ale również od wielu zajęć, za które w przedszkolach publicznych należy dodatkowo zapłacić. Te same zajęcia niepubliczne przedszkole oferuje bardzo często w ramach zajęć obowiązkowych, przeznaczonych dla wszystkich dzieci, które korzystają z usług edukacyjnych w ramach miesięcznego czesnego, jakie ich rodzice uiszczają.

Prywatne przedszkole kontra przedszkole publiczne
Oprócz wysokości opłaty za zajęcia, która w przypadku przedszkola publicznego jest dużo niższa, przedszkola prywatne i publiczne różni termin zapisów. Do przedszkoli prywatnych można zapisać dziecko także w czasie trwania semestru, choć ze względu na program edukacyjny rekomendowane są zapisy na początku roku szkolnego. W przedszkolach prywatnych dzieci najczęściej korzystają z zajęć sportowych, mają rytmikę, uczą się języków obcych. Przedszkole prywatne pod tym względem może mieć dużo korzystniejszą ofertę i oprócz języka angielskiego może uczyć dzieci innych języków obcych z uwzględnieniem np. języka chińskiego.

Przedszkola dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi
Dla części rodziców istotnym aspektem przy zapisywaniu dziecka do przedszkola jest fakt, czy wybrane przedszkole to przedszkole edukacyjne. W przedszkolach niepublicznych oddziały przedszkolne są dużo mniejsze, a na jedną opiekunkę nie przypada zwykle więcej niż maksymalnie ośmioro dzieci. Przedszkole integracyjne umożliwia poznanie rówieśników, którymi są dzieci z różnymi niepełnosprawnościami. Troska o kolegów z grupy oraz umiejętność współżycia z takimi osobami, co przyda się im jako umiejętność społeczna. Bardzo często program edukacyjny w przedszkolach niepublicznych jest poszerzany o wycieczki fakultatywne.

Polecamy przedszkole Warszawa Bemowo Obłoczek, ul. Górczewska 255c, 01-460 Warszawa.

Przedszkola w Polsce

Pierwsze lata życia dziecka decydują o jego rozwoju i dalszych losach. Znacząca część możliwości intelektualnych człowieka kształtuje się w pierwszych latach życia. Większość wrodzonych predyspozycji rozwija się intensywnie w wieku przedszkolnym, dotyczy to także zdolności uczenia się. Działania edukacyjne, stymulowanie rozwoju intelektualnego i społecznego dziecka przynoszą najlepsze rezultaty właśnie w okresie przedszkolnym. Jest to także najlepszy okres na zapobieganie ewentualnym trudnościom w nauce – niwelowanie dysharmonii rozwojowych, terapię zaburzeń, wyrównywanie zaniedbań środowiskowych. Umiejętności, które małe dzieci wynoszą z przedszkola, procentują w szkole lepszymi wynikami w nauce, a w dorosłym życiu lepszym funkcjonowaniem społecznym i zawodowym.

Zapewnienie lepszego dostępu najmłodszych dzieci do edukacji to najskuteczniejszy sposób na wyrównywanie szans edukacyjnych. Dlatego tak ważne jest inwestowanie w edukację małych dzieci.

Termin przedszkole pojawił się po raz pierwszy w Polsce na tzw. Sejmie nauczycielskim w 1919 roku. Powołano wówczas sekcję wychowawczyń przedszkoli.

Nazwę przedszkole wprowadzono w Ustawie o ustroju szkolnictwa z 11 marca 1932 roku, ustalono także jego miejsce w ówczesnym systemie szkolnictwa.

Edukacja, obok środowiska rodzinnego, jest najważniejszym źródłem zdobywania wiedzy i umiejętności niezbędnych do pełnienia ról zawodowych i społecznych w dorosłym życiu. Z tego względu niezwykle istotne jest pokazanie sposobu funkcjonowania polskiego systemu edukacyjnego, osiągnięć polskich uczniów oraz organizacji pracy nauczycieli.

Do roku 2010 pieczę nad dziećmi poniżej 3 roku życia od strony instytucjonalnej sprawowały żłobki i oddziały żłobkowe. Niestety liczba żłobków w Polsce była zdecydowanie zbyt mała, gdyż dawała szansę korzystania z ich usług jedynie ok 3,0% populacji dzieci w wieku 0-3 lata w miastach i znikomemu odsetkowi populacji dzieci na wsi. Sytuację tę miało zmienić wprowadzenie nowych form opieki nad dziećmi w wieku żłobkowym, czyli klubów dziecięcych, opiekunów dziennych i niań. Niestety, choć pojawiło się dość dużo nowych placówek, to zazwyczaj dysponują one niewielką liczbą miejsc (16-17 miejsc) oraz mają w większości charakter niepubliczny. W konsekwencji w 2014 roku 4,7% populacji dzieci w wieku 0-3 lata mogło skorzystać z opieki we wskazanych placówkach, przy czym większość miejsc i tak została zapewniona przez żłobki (88,3% miejsc dostępnych w 2014 roku). Sytuacja taka, nawet po uwzględnieniu dużej rotacji dzieci w ciągu roku, skutkuje zarówno brakiem miejsc w żłobkach, wydłużonym okresem oczekiwania na przyjęcie dziecka, jak i przepełnieniem placówek.

Dostęp do opieki nad dziećmi i edukacji prezentuje się znacznie lepiej w przypadku przedszkoli. Współczynnik skolaryzacji, systematycznie rosnący od roku 2005, wyniósł w roku 2014 – 82,3%. Jednak, gdy weźmiemy pod uwagę miejsce zamieszkania, to okazuje się, że w miastach do przedszkoli uczęszcza zdecydowanie więcej dzieci niż na obszarach wiejskich, a dysproporcja ta, mimo ogólnego wzrostu wskaźnika, jest nadal znacząca (w roku 2014 w mieście wychowanie przedszkolne objęło 95,6% dzieci, zaś na wsi – 64,0%).

Sytuację na obszarach wiejskich tylko w niewielkim stopniu ratują istniejące przy szkołach podstawowych oddziały przedszkolne oraz zespoły i punkty przedszkolne.

Odpowiedz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *